Od czego zacząć leczenie ortodontyczne?

Do ortodonty trafiają zarówno rodzice z dzieckiem skierowanym przez dentystę, jak i dorośli, którym przeszkadza stłoczenie zębów lub zmiana ich ustawienia. U dzieci powodem konsultacji bywa też oddychanie przez usta, trudność z domykaniem warg albo zgryz, który budzi niepokój podczas wymiany zębów mlecznych na stałe. Nie każda taka wizyta kończy się od razu założeniem aparatu. Lekarz może zalecić obserwację i wyznaczyć termin ponownej oceny. Jeśli problemem jest ból zęba, krwawienie dziąseł lub próchnica, przed rozpoczęciem leczenia ortodontycznego może być potrzebna opieka stomatologiczna.

Przy umawianiu konsultacji dobrze zapytać, czy ortodonta przyjmuje pacjentów w danym wieku i jakie dokumenty lub wcześniejsze zdjęcia należy przynieść. Posiadanych badań nie trzeba wykonywać ponownie na własną rękę — o potrzebnej diagnostyce decyduje lekarz po zbadaniu zgryzu. Podczas wizyty zwykle oceniane są ustawienie zębów, sposób ich kontaktu oraz stan jamy ustnej. Do przygotowania planu leczenia mogą być potrzebne zdjęcia radiologiczne, fotografie i skany lub wyciski. Jeśli diagnostyka odbywa się poza gabinetem, należy ustalić, gdzie można ją wykonać i kiedy odbędzie się kolejna konsultacja.

Plan leczenia, koszty i wizyty kontrolne

Przed podjęciem decyzji o aparacie należy poprosić o omówienie możliwych metod i ograniczeń każdej z nich. Aparat stały oraz przezroczyste nakładki różnią się nie tylko wyglądem. Przy nakładkach znaczenie ma przestrzeganie zaleceń dotyczących czasu noszenia, a przy aparacie stałym — dokładne czyszczenie zębów i przestrzeni wokół zamków. Rodzaj aparatu dobiera się do wady zgryzu i sytuacji pacjenta, dlatego sama cena podana przez telefon nie wystarczy do porównania leczenia. Czas terapii również jest szacunkowy: może się zmienić zależnie od przebiegu leczenia i reakcji zębów.

W kosztorysie powinno być jasne, ile kosztują konsultacja, badania, założenie aparatu lub przygotowanie nakładek oraz kolejne wizyty. Osobno należy zapytać o opłaty za naprawę aparatu, dodatkowe elementy leczenia i retencję, czyli utrzymanie efektu po zakończeniu przesuwania zębów. Wizyty kontrolne odbywają się regularnie, więc w praktyce liczą się także dostępne terminy i możliwość kontaktu z gabinetem w razie odklejenia zamka czy uszkodzenia aparatu. Przed rozpoczęciem leczenia dobrze ustalić, jak zgłasza się taki problem i czy wymaga on pilnej wizyty. Po zdjęciu aparatu leczenie się nie kończy — lekarz ustala sposób noszenia retainera oraz terminy kontroli, które pomagają ograniczyć ryzyko ponownego przesuwania się zębów.